De ICT afdeling: van digitale roergangers naar dobberende zeelui

Toen ik eind jaren negentig in dienst kwam bij mijn toenmalige werkgever werd ik, als onderdeel van het arbeidsvoorwaardenpakket, verblijd met een heuse laptop. Het stond nog net niet bovenaan het lijstje op het contract, die plek was gereserveerd voor het salaris, maar direct daaronder stond het: “medewerker wordt voorzien van laptop”. Ik weet het nog goed: met een klein tikje spanning ging ik in een achteraf gebouwtje bij de afdeling ICT mijn nieuwe aanwinst ophalen.  In mijn herinnering een geweldig mooi apparaat. Natuurlijk in een grote partij gekocht en daarmee voor een prijs waar je als particulier toch echt geen laptop kon kopen. Ik was dan ook oprecht blij dat het bedrijf op deze wijze blijkbaar investeerde in mij als medewerker. De eerste ‘mobiele telefoon’ van de zaak leidde weer tot dat zelfde gevoel. Het bovenstaande is wellicht voor veel mensen herkenbaar en staat  in schril contrast met de huidige situatie. Laat ik weer mijzelf als uitgangspunt nemen. Ergens in 2008 kocht ik prive een eigen laptop. Om te beginnen deed het bedrijfsexemplaar op dat moment, ondanks tussentijdse vervangingen,  behoorlijk verouderd aan. Vervelender was het feit dat ik er zelf niets op kon installeren en voor elk programma buiten het standaard pakket toestemming diende te vragen.  Ook niet werkbaar was de handicap van de schijfbeveiliging die na een half uur toetsenbord inactiviteit automatisch geactiveerd werd. Hetgeen niet bepaald handig was bij het geven van een presentatie. Het vervelende is echter: het zijn vaak zulke aardige mensen op de gemiddelde ICT-afdeling. Best bereid om te helpen, maar ook vaak met handen gebonden door geen of een gebrekkige visie van de top op wat de strategische bijdrage van ICT moet zijn. Dus menig afdeling zit al jaren in de hoek waar de klappen vallen. Eens gevierd en benijd; want zij leverden al die mooie spullen waar ik eerder over schreef’. Nu de risee van het bedrijf. De CEO ziet zijn zoon of dochter aan de slag met een Iphone en neemt deze na het weekend mee om de ICT manager langs de neus weg te vragen waarom dit apparaten niet op het bedrijfsnetwerk werken. Even vergeten dat hij/zij zelf in het verleden zich er zelden of nooit mee bezig hield. Veel ICT afdelingen zijn van digitale roergangers verworden tot anker uitgooiende, zonder richting dobberende, zeelui.  Laptop, telefoons, software, etc. die tot voor kort vooral ter beschikking gesteld werden door werkgevers zijn nu binnen het bereik gekomen van een alsmaar groeiende groep medewerkers. Daarbij is het gebruiksgemak sterk verbeterd. Niet meer het middel: de techniek, staat centraal, maar het doel: werkplezier en verhoging van productiviteit. Welke directie onderkent dit en trekt haar ICT-afdeling weer aan wal? Foto Credit: Peter D Johnson