HERO's & HIPPO's

In onder andere hun boek 'Empowered' schrijven Josh Bernoff en Ted Schadler over de opkomst van de HERO's in organisaties. HERO staat voor 'highly empowered and resourceful operatives'. Professionals die op creatieve manieren oplossing vinden voor business vraagstukken en daarbij vooral 'social technology' inzetten. Daarmee zijn ze een product van de, wat ik noem, Connected wereld. Deze netwerkeconomie krijgt vooral vorm in informele organisaties. Deze zijn grenzeloos, als een zich voortdurend ontwikkelend organisme, met steeds nieuwe vertakkingen en daardoor weer nieuwe verbindingen. Deze nieuwe vormen van organiseren ontstaan natuurlijk niet vanzelf. Voor een deel zullen ze afgedwongen worden door jonge werknemers, maar voor een deel zullen ze ook actief, als deel van een strategie, doorgevoerd moeten worden door het management en de meer ervaren professionals. Dat vraagt om leiderschap, en wel om een heel ander soort leiderschap dan waar we in de afgelopen decennia aan gewend zijn geraakt. En daar ligt een flinke uitdaging. In de Connected wereld leidt een formele organisatie namelijk  tot verstarring en verkramping. Bovendien zijn het simpelweg fysiek eindige constructies. Zelfs (of moet ik zeggen juist) grote organisaties zullen niet langer in staat zijn om alle resources te structureren en organiseren die nodig zijn om te kunnen voldoen aan de voortdurende en de zich alsmaar versnellende vraag naar vernieuwing. Tegelijk zien we dat in deze organisaties de belangrijke beslissingen nog steeds gebaseerd worden op basis van de HIPPO (highest paid person’s opinion). De HIPPO's begeven zich vooral in de formele hierarchie, terwijl de HERO's juist opbloeien in de informele hierarchie. Op termijn leidt dit tot wrijvingen of wellicht nog wel erger: geruisloze verwijdering waarbij een ieder in zijn eigen 'territorium' aan de slag gaat en de Connected organisatie nog een eind weg is.