Voorgedragen voor ontslag om eigen blog

'Als je carriere wilt maken in een organisatie, dan moet je elk idee dat je recht hebt op een persoonlijke mening opzij zetten.' aldus een cynische Stowe Boyd, auteur en onderzoeker, op een congres waarbij de inzet van sociale media binnen organisaties centraal stond. Toen ik zijn uitspraak las, moest ik denken aan die keer dat ik bijna werd ontslagen omdat ik een persoonlijk blog begonnen was; dat werd als een bedreiging voor de organisatie ervaren door een aantal van mijn toenmalige collega’s. Het is allemaal goed gekomen, maar ik moet er nu nog steeds om glimlachen als ik denk aan de heisa die het veroorzaakte. Lange tijd was het de bedoeling dat medewerkers zich min of meer onzichtbaar opstelden in een organisatie. Zelf een mening verkondigen, die bovendien herleidbaar was naar je werkgever, was taboe. De marketing- of communicatieafdeling sprak namens de organisatie, individuele werknemers werden niet geacht dat te doen. Maar wat als dezelfde werknemers technologie omarmen waarmee ze makkelijk en zonder support van een organisatie hun eigen ideeën, inzichten en ervaringen kunnen delen? En dan bedoel ik niet zozeer wat ze privé meemaken, maar zaken die betrekking hebben op hun werk? Ik vroeg eens aan Matthew Thompson, bij Klout, een applicatie die naar eigen zeggen de online invloed van individuen en merken meet, verantwoordelijk voor de business development, wat de toenemende focus op de online invloed van medewerkers betekent voor de reputatie van organisaties: ‘Het kan gebeuren dat de invloed van individuele medewerkers op anderen groter is dan de invloed van het merk. Dit verdiept de bijdrage van de medewerker aan de organisatie, maar verandert deze ook. Medewerkers die een sterke online reputatie hebben in sociale netwerken zullen gevraagd worden om zich meer op de buitenwereld te gaan richten. Dit brengt dan een extra element in, als je kijkt naar de hiërarchie in een organisatie, omdat hier dan ook ineens de externe perceptie van reputatie en invloed van de medewerkers een rol gaat spelen.’

Er is het nodige te doen rondom het meten van online invloed en moeten we waarschijnlijk nog de juiste balans vinden. Echter dat het op termijn een belangrijke rol gaat spelen wordt me steeds duidelijker. Ik deed eens een klein testje bij een groot accountantskantoor, waaruit bleek dat de vijfentwintig meest actieve twitteraars bij deze organisatie volgens Klout allemaal afzonderlijk meer online invloed hadden dan het Twitter-account van de organisatie. Stel je voor welke kansen hier liggen als deze vijfentwintig blijkbaar invloedrijke medewerkers actiever ingezet zouden worden in de communicatie naar klanten, als hun profielen terug zouden komen op de homepage, als ze onderling naar elkaar zouden verwijzen. Maar er valt ook een negatief scenario te bedenken, want wat als één of meer van deze invloedrijke medewerkers berichten verspreiden die het imago van de organisatie schaden?

Ik ken nog maar heel weinig bedrijven die hier bewust naar kijken, laat staan er in hun strategie op sturen.

photo credit: http://www.flickr.com/photos/sixmilliondollardan/2493495506/